Budownictwo to mój zawód i moje pierwsze zapotrzebowania w firmie architektonicznej nie były łatwe. Gdy już je kończyłam systematycznie coś nie pasowało. A to kreska narysowana nie tu, a to sadzonka nie w tym miejscu co powinno się i tak w kółko. Wydawało mi się to znacznie  bardziej zwyczajne, ale kiedy obserwowałam to z boku. Ciężko było mi się przyzwyczaić, że non stop ktoś mnie krytykuje i próbuje pouczać. Przecież ja to wszystko z dużą dokładnością wiedziałam. Nie wiem, może to ten stres, który towarzyszył mi co dnia, może lekkie uczucie zmęczenia, bo wiele projektów powinno się było wykonywać po nocach – nie mam pojęcia, ale jedno jest pewne – nie wiedziałam, że początki mogą być aż tak trudne… Któregoś dnia dostałam zlecenia na projekty budowlane. I od tego momentu wiedziałam, że domy będą  moje pasją. Nic nie szło mi do tej pory tak gładko jak owe schematy budowlane. Wiedziałam nawet wszystko o nich. Jakich narzędzi użyć, jak zrobić idealną perspektywę, co ze sobą połączyć. Po prostu nigdy nie bawiłam się tak dobrze przy prywatnej pracy. Wreszcie odnalazłam coś co przynosiło mi wiele satysfakcji z pracy, którą wykonuję. Kierownictwo było ze mnie bardzo zadowolone, schematy budowlane zostały zrealizowane za każdym razem na czas i z niezwykłą precyzją. Nie są to moje wyrazu a teraz ich. Byłam z siebie taka dumna. Wreszcie udowodniłam tym Wam, którzy mnie krytykowali na co mnie rzeczywiście stać. I nie tylko oni byli tym zaskoczeni, ja sama nie mogłam uwierzyć, ze wszystko poszło mi tak dobrze. Robię sobie nadzieję na podwyżkę za moją pracę dla spółki. Jedynie non stop się zastanawiam: czemu nie mogło być tak od początku?