Redakcje wierzą, że od dziennikarzy obywatelskich będą kiedyś dostawać supernewsy. Dziennikarstwo tworzone przez obywateli to m. in. takie tematy: nowy zwierzak w płockim zoo; plany budowy pierwszego hotelu w Dąbrowie Tarnowskiej; ostrzeżenie przed syropem dla dzieci z drobinami teflonu. Tak naprawdę to niewłaściwa nazwa ponieważ są to portale tworzone na podstawie relacji przysyłanych przez użytkowników. Dziennikarz społeczny to osoba, która działa dla dobra społeczności i potem relacjonuje swoje działania. Autorami w polskich portalach są uczniowie, studenci, emeryci, księgowi, księża a nawet żyjący na dworcu bezdomny. Takie nadsyłane teksty po drobnej obróbce redakcyjnej ukazują się w sieci. Poziom tych portali jest różny, ale rzeczywiście trudno tam znaleźć prawdziwego newsa. Mam wrażenie, że wśród piszących są głównie albo niespełnieni dziennikarze, albo domorośli filozofowie, których na co dzień nikt nie ma ochoty słuchać. Dziennikarstwo obywatelskie jest źródłem tematów, istnieje możliwość stworzenia społeczności wokół tytułu co wzmacnia markę gazety, telewizji czy portalu. Informacje od widzów czasami są wykorzystywane w serwisach i wtedy zostają oznaczone logo Kontakt TVN 24 a także mówi o tym prezenter. Często jednak są to informacje które normalnie nie zostały by umieszczone w poważnych mediach tj. płonący wagon kolejowy Jest to inny typ dziennikarstwa. Tradycyjne podejście jest rutynowe, a przecież warto przemówić do wyobraźni zniszczonym samochodem a nie tylko rzucać policyjnymi statystykami. Czasami, gdy w kraju niewiele się dzieje, dzięki wiadomości od widza można zapełnić serwisy. Portale dziennikarstwa obywatelskiego poszukują informacje szybko i z pierwszej ręki ale z aktualnością bywa różnie.